Herma Timmer

365 Mooie Mensen - Herma Timmer

Herma Timmer op het werk, duizend procent zichzelf. ‘Ik heb snel in de gaten hoe het écht gaat met mensen.’

Niet iedereen is hetzelfde en elk mens reageert weer anders op de dingen die gebeuren. Behept met een groot rechtvaardigheidsgevoel vindt Herma het soms lastig om dit te accepteren, maar vooral de laatste twee jaar zette zij daarin grote stappen. Ze vertrouwt weer op haar eigen kracht, leeft vanuit haar passie om mensen te helpen en durft dat inmiddels te bestempelen als haar verdienste.

Veertig jaar oud, een lieve dochter van elf, al negen jaar gelukkig met haar Peter en zelfstandig ondernemer sinds 2008. Herma drijft Bontique in Moordrecht en lanceert in september 2013 ook een welzijnsconcept als natuurvoedingsdeskundige. Het is tenslotte belangrijk dat wij goed zorgen voor ‘het huisje waarin wij wonen’, zoals zij het lichaam graag bestempelt. Herma heeft er zin in en geniet met respect en dankbaarheid van het leven dat zij zelf heeft gecreëerd.

“Ik besloot om mijn eigen beste vriendin te zijn. Ik zit tenslotte 24 uur per dag met mezelf opgescheept.”

Wijsheid komt met de jaren. Of liever: berusting komt met de jaren. Zo ontdekte in elk geval Herma. “Naarmate ik ouder word, is mezelf zijn steeds belangrijker voor mij. Ik heb mogen leren dat het minder belangrijk is wat anderen van mij vinden. Heel vroeger vertrouwde ik op mijn intuïtie, maar in je opvoeding raakt die innerlijke stem al snel vervormd door invloeden van buitenaf. Als je goed naar jezelf luistert, hoor je dat je soms behoorlijk negatief over jezelf kunt zijn.” Maar dat is terug te draaien, ontdekte ze. “Twee jaar geleden leerde ik op dat vlak mijn grootste les: ik besloot mijn eigen beste vriendin te zijn. Ik zit tenslotte 24 uur per dag met mezelf opgescheept. Ik vind het sindsdien belangrijker dat ik mezelf aardig vind, dan dat mijn buurvrouw me aardig vindt.”

Ondernemersdurf

Met dat inzicht vond Herma ook haar ondernemersdurf terug. “Het is mijn passie om dienstverlenend bezig te zijn en ik heb altijd een voetentic gehad. Toch had ik nooit durven denken dat ik daar mijn beroep van zou maken, dat ik die stap zou zetten. Niemand zei destijds: ‘Volg je passie, dan wordt het een succes.’ Maar ik heb die onzekerheid van mij af weten te gooien. Ik besloot: Dit is wat ik ga doen. Ik ga Bontique oprichten. En met alle ontwikkelingen die gaande zijn, kom ik steeds dichter bij het vuur. Ik ben alleen maar blij dat ik tot mijn pensioen nog 25 jaar te gaan heb.”
Met ‘ontwikkelingen’ bedoelt Herma haar start als natuurvoedingsdeskundige, gericht op het vergroten van het welzijn van mensen. En dan is dan toch weer spannend. “Vertrouwen hebben in mijn eigen kunnen en daar ook voor gaan staan. Zo van: Heb je hulp nodig? Hier ben ik!” Ze gaat verder: “Nou heb ik dat altijd al gedaan, mensen helpen, maar nu wordt het mijn verdienste en dat is een rare gewaarwording. Het lijkt niet normaal om geld te vragen voor de hulp de ik bied. Maar ik moet ook eten, ik wil thuis ook mijn steentje kunnen bijdragen.”

Relatiecrisis

Maar wat was dat nou, twee jaar geleden? Laten we het een relatiecrisis noemen. Maar waar zij elkaar hadden kunnen kwijtraken, besloten Herma en haar partner de uitdaging aan te gaan met wat Herma achteraf ‘heftige therapie’ noemt. Het bracht hen veel goeds. “Ik ben gaan geloven in mijn eigen kracht”, zegt ze. “Ik zag dat ik zelf verantwoordelijk ben voor hoe ik met dingen omga. En dat voor mijn partner hetzelfde geldt. Dat is een echte eyeopener geweest. Tot op de dag van vandaag ben ik daar heel dankbaar voor en mijn relatie is beter dan ooit tevoren.”
En dat is dan ook waar Herma op-en-top zichzelf is. “In mijn vertrouwde omgeving. Thuis bij mijn partner en in de vaste contacten. Want dat is hoe het gaat: vrienden worden familie. Liefde is niet afhankelijk van waar je geboren bent. Mijn vrienden zijn mijn ‘ohana’ en het mooie is dat je ze zelf kunt kiezen.”

Valkuilen

Maar ook al was ze nooit eerder zo zichzelf als nu, ze blijft leren. “Af en toe val ik terug. Dan moet ik me weer even bewust worden dat ik heb te accepteren dat andere mensen anders zijn. Dat ik dingen los moet laten. Onlangs was ik behoorlijk ziek en dat was weer zo’n gigantisch leermoment. Ik werd geconfronteerd met mijn valkuilen, met het feit dat niet iedereen reageert zoals ik zou reageren in zo’n geval. Daar was ik wel even verdrietig van. Accepteren wat je niet kunt veranderen, dat is waarschijnlijk mijn grootste uitdaging.”
Al met al is Herma dankbaar voor de ontwikkeling die ze heeft doorgemaakt en ze kan het iedereen aanraden om die knop om te zetten, zoals zij dat twee jaar geleden deed. “Echt, word de beste vriend of vriendin van jezelf. Dat is de sleutel tot veel zelfinzicht en heel veel zelfliefde.”

 

Help je mee?

Wil je helpen? Like dan alsjeblieft de pagina van 365 Mooie Mensen op Facebook. Op die manier komen meer mensen met het prachtige verhaal van Herma in contact. En het helpt ons om nog méér Mooie Mensen te bereiken, zodat we kunnen doorgaan met deze inspirerende interviews. Op naar de 365!